HEAVEN KNOWS I'M MISERABLE NOW

       Κι ένα τραγουδάκι στο πνεύμα των Χριστουγέννων (L0L!)                                                                                                          

Heaven knows I'm miserable now
- The Smiths

I was happy in the haze of a drunken hour
But heaven knows I'm miserable now

I was looking for a job, and then I found a job
And heaven knows I'm miserable now


In my life
Why do I give valuable time
To people who don't care if I live or die ?


Two lovers entwined pass me by
And heaven knows I'm miserable now


I was looking for a job, and then I found a job
And heaven knows I'm miserable now


In my life
Oh, why do I give valuable time
To people who don't care if I live or die ?


What she asked of me at the end of the day
Caligula would have blushed


"You've been in the house too long" she said
And I (naturally) fled


In my life
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?


I was happy in the haze of a drunken hour
But heaven knows I'm miserable now


"You've been in the house too long" she said
And I (naturally) fled


In my life
Why do I give valuable time
To people who don't care if I live or die ? 

Η Ανδρομάχη στην Ιλιάδα και η εικόνα της γυναίκας στο έπος και στη λυρική ποίηση.

Η συζήτηση "άνοιξε" σήμερα και για πρώτη φορά άρχισα να νιώθω πως θέλετε και μπορείτε το κάτι παραπάνω... Έτσι αποφάσισα να σας "μυήσω" και στο διαδικτυακό μου χώρο. Ελπίζω να αξίζει τον κόπο.

ΥΓ. Φυσικά ο λόγος για την Ιλιάδα...

Η προσωπικότητα της Ανδρομάχης στην Ιλιάδα του Ομήρου (Ζ)

Η μορφή της Ανδρομάχης, όπως σκιαγραφείται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, έχει διατηρηθεί στη δυτική λογοτεχνία ως πρότυπο συζυγικής πίστης και αφοσίωσης. Η ηρωίδα εμφανίζεται να εκπληρώνει σε υπέρτατο βαθμό έναν από τους κύριους ρόλους που η γυναίκα στην αρχαία Ελλάδα όφειλε να έχει. Στην περίφημη ομιλία της με τον Έκτορα (Ιλιάδα Ζ 390-499) διαπιστώνει κανείς όλα τα χαρακτηριστικά της συζύγου στην ιδεατή της μορφή (σε αντίθεση με τις γυναίκες του Σημωνίδη που απεικονίζονται σε καταφανή παραβίαση του συζυγικού τους ρόλου). Η μεγάλη αγάπη της προς τον Έκτορα την έχει αναγκάσει να εγκαταλείψει τον παραδοσιακό χώρο της γυναίκας - συζύγου, το εσωτερικό δηλ. του οίκου,[1] και να αναζητήσει πάνω στον μεγάλο πύργο της πόλης απαντήσεις για την τύχη των Τρώων και του Έκτορα στο πεδίο της μάχης (Ζ 386-387). Το ομηρικό χωρίο είναι αποκαλυπτικό της αγωνίας που παρακινεί την Ανδρομάχη σε αυτή την αναζήτηση: βιαστική έχει πάει στο τείχος,/ σαν τρελή... (Ζ 388-389, μτφρ. Ο. Κομνηνού-Κακριδή). Επιπλέον, γίνεται φανερό ότι ως υπόβαθρο της συζυγικής αγάπης της ηρωίδας βρίσκονται αισθήματα τρυφερότητας, που θαυμάσια απεικονίζονται από τον Όμηρο στην κίνηση της Ανδρομάχης, μόλις συναντά τον Έκτορα, να βάλει το χέρι της μέσα στο δικό του (Ζ 406) και δακρυσμένη να τον μαλώσει τρυφερά προσφωνώντας τον δαιμόνιε (Ζ 407)
Το συναισθηματικό βάρος που φέρει η ηρωίδα σε αυτή τη σκηνή δεν της αφαιρεί την ικανότητα να σκέφτεται και να εκφράζεται ορθολογικά, χαρακτηριστικά που ήταν επαινετέα ως στοιχεία μιας άξιας συζύγου. Η λεπτομερής αναφορά της οικογενειακής της κατάστασης, που σκιαγραφεί την απόλυτη ορφάνια της, καταδεικνύουν την εξάρτηση που έχει η Ανδρομάχη από τον Έκτορα (Ζ 410- 413: για μένα θα ήταν καλύτερο/ να με καταπιεί η γη, αν σε χάσω. Γιατί δεν θα έχω πια άλλη/ χαρά όταν εσύ θα έχεις χαθεί,/ παρά καημούς μονάχα. Κι’ ούτε έχω πατέρα και σεβάσμια μάνα, μτφρ. Ο. Κομνηνού-Κακριδή). Σε τέτοιο βαθμό επιστρατεύει τον ορθολογισμό της η Ανδρομάχη που τολμά να προτείνει στον Έκτορα ένα στρατηγικό σχέδιο για την απόκρουση των εχθρών (Ζ 433-439), πράξη που σαφώς καταδεικνύει την υπέρβαση του παραδοσιακού ρόλου μιας συζύγου!
Όταν η συνάντηση των δύο συζύγων φτάνει στο τέλος της ο Έκτορας «επαναφέρει» την Ανδρομάχη στο πλαίσιο που ο ρόλος της συζύγου απαιτεί. Τη στέλνει πίσω στο εσωτερικό του οίκου του και της υπενθυμίζει -τρυφερά μεν αλλά αποφασιστικά- τις ενασχολήσεις μιας γυναίκας μέσα στο σπίτι του άντρα της: επίβλεψη της δουλειάς των δούλων, αργαλειός και ρόκα για την ίδια˙ ο πόλεμος είναι δουλειά των ανδρών (Ζ 490-493).

Σχέσεις μεταξύ άνδρα – γυναίκας

Η ομιλία του Έκτορα και της Ανδρομάχης με την έντονη συναισθηματική της φόρτιση δεν είναι τυπικό δείγμα περιγραφής συζυγικών σχέσεων στην αρχαία ελληνική λογοτεχνία, όπως μάλιστα διαμορφώνονται αυτές οι σχέσεις αργότερα, κατά την κλασική περίοδο. Δεν είναι μόνον ο συναισθηματικός κόσμος της Ανδρομάχης που απεικονίζεται με έντονα χρώματα αγάπης και τρυφερότητας, αλλά και ο αυστηρός πολεμιστής Έκτορας –τρομαχτικός μέσα στην αστραφτερή πανοπλία του- διαπνέεται από ανησυχία, αγάπη και τρυφερότητα για τη γυναίκα του. Στο μυαλό και την καρδιά του σημαντικότερου υπερασπιστή της Τροίας (Ζ 403) μεγαλύτερη συμφορά είναι η πιθανή σκλαβιά της γυναίκας του από την υποδούλωση και τον αφανισμό της πατρικής του οικογένειας και των υπόλοιπων Τρώων (Ζ 450- 455). Αυτή βέβαια η πιθανότητα καταρρακώνει την αξία του Έκτορα ως πολεμιστή, θέτει σε αμφισβήτηση δηλαδή την ικανότητά του να ανταποκριθεί σε έναν από τους παραδοσιακούς ρόλους των ανδρών της αριστοκρατίας. Όμως η αγάπη του, η φροντίδα του και ο σεβασμός του προς την Ανδρομάχη υπερβαίνει τα όρια του παραδοσιακού του ρόλου τη στιγμή που με τρόπο εξαίσιο ο Όμηρος επιτρέπει να διαρραγεί το περίβλημα του σκληρού πολεμιστή και αφήνει να εκφραστούν τα μύχια αισθήματά του: κι’ ο άντρας της, που την είδε, τη σπλαχνίστηκε˙ τη χάιδεψε, της μίλησε και της είπε: «Μη μου χολοσκάνης, καλή μου (δαιμονίη)... (Ζ 484-486).
Είναι φανερό ότι ο Έκτορας και η Ανδρομάχη συνδέονται με αμοιβαία αισθήματα αγάπης, σεβασμού και τρυφερότητας που υπερβαίνουν τα όρια μιας τυπικής συζυγικής σχέσης.

Διαφορές έπους και λυρικής ποίησης ως προς την απεικόνιση της γυναίκας.

Οι συμβάσεις του γραμματειακού είδους της επικής ποίησης υπαγορεύουν την εξέταση θεμάτων απομακρυσμένων από τον ποιητή, τοπικά και χρονικά, θεμάτων που παραδοσιακά ανήκουν στο απώτερο ηρωικό παρελθόν των αρχαίων Ελλήνων.[2] Οι καταστάσεις και τα πρόσωπα που παρουσιάζονται έχουν παραδειγματικό χαρακτήρα, όπως, άλλωστε, παραδειγματικά λειτούργησε και η επική ποίηση καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Οι ανθρώπινοι τύποι, λοιπόν, στο έπος είναι ιδεατοί και λειτουργούν ως πρότυπα, θετικά ή αρνητικά. Η Ανδρομάχη και η Πηνελόπη είναι οι ιδεατές σύζυγοι, η Κλυταιμνήστρα το παράδειγμα που πρέπει πάση θυσία να αποφευχθεί. Η περίπτωση της Πανδώρας διαφοροποιείται από τις ηρωίδες του έπους στο βαθμό που και η διδακτική ποίηση του Ησιόδου διαφέρει στους στόχους της από αυτήν του Ομήρου. Η Πανδώρα παρουσιάζει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που κάθε γυναίκα - σύζυγος στο φαντασιακό των αρχαίων Ελλήνων απαρέγκλιτα έχει: ομορφιά κόρης παρθενικής, επιδεξιότητα στα έργα της Αθηνάς, αλλά και σκυλίσιο φρόνημα και ήθος πανούργο (Έργα και Ημέρες, 63-64, 67).
Η κύρια διαφορά στην απεικόνιση της γυναίκας στο έπος από τη λυρική ποίηση έγκειται στη διαφοροποίηση των λογοτεχνικών ειδών: η λυρική ποίηση είναι πιο προσωπική εκφράζοντας τις ανησυχίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα του εκάστοτε ποιητή.[3] Παρόλο που και η λυρική ποίηση, όπως και η επική, έχει δημόσιο χαρακτήρα (δηλ. τραγουδιέται σε δημόσιες γιορτές και συμπόσια),[4] αυτό που εκφράζεται κυρίως στο νέο λογοτεχνικό είδος είναι τα προσωπικά συναισθήματα των δημιουργών της (Σαπφώ, Μίμνερμος) ή μια προσωπική ερμηνεία στερεότυπων που ήταν διαδεδομένα στην αρχαιότητα (όπως λ.χ. η «φοραδίτσα» του Ανακρέοντα, και οι γυναικείοι τύποι του Σημωνίδη). Η λυρική ποίηση έχει την ελευθερία να μεταμορφώνει και να μεταπλάθει πρόσωπα και καταστάσεις που οι συμβάσεις της επικής ποίησης δεν το επιτρέπουν.

[1] W. Schadewalt, Από τον κόσμο και το έργο του Ομήρου, μτφρ. Φ. Κακριδής, τόμος Β, Αθήνα 1989, σελ. 24.
[2] Εγχειρίδιο του ΕΑΠ. Γράμματα Ι: Αρχαία ελληνική και βυζαντινή φιλολογία, τόμ. Α, Πάτρα 2001, σ. 91. Επίσης, Α. Lesky, Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, μτφρ. Α. Τσοπανάκη, Θεσσαλονίκη 1981 (5η έκδ.), σ. 105.
[3] Εγχειρίδιο του ΕΑΠ (ό.π.), σσ. 119-120. Επίσης, Ι. Ν. Καζάζης, Λυρική ποίηση. Ο αρχαϊκός λυρισμός ως μουσική παιδεία, τόμος Α, Θεσσαλονίκη 2000, σ. 13.
[4] ό. π., σσ. 21-26.

πηγή: Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (http://www.eap.gr/)

Όπου πας θα σε κοιτάζω, Γιάννης Κότσιρας

Κι όταν θα είσαι λίγο πιο μακριά, πάλι τα μάτια της ψυχής πάνω σου...

Νίκος Καρούζος, Η έναστρη φωτεινότητα

(Λιγότερες ώρες στην τάξη και περισσότερες υποχρεώσεις. Γενικώς τρέχω και δε φτάνω. Κι ο άχαρος ρόλος του φωνακλά: παρατηρήσεις, μαλώματα, "αγριάδες", ποινές. Όπως είπε συνάδελφος: "Πολύ δυνατή φωνή... Έπρεπε να γίνεις υποδιευθυντής για να την ακούσουμε. Ίσως είναι καλύτερα που εσείς στο Λύκειο δε με βλέπετε πια... Μάλλον έγινα κακός. Και πού είμαι ακόμα. Τέλος πάντων, προσπαθώ. Χαρά, βέβαια, στα σχολικά, όταν μου κάνουν κύκλο τα "παλιά" μου παιδιά και αργούν να ανεβούν, γιατί πιάνουμε την κουβέντα.

"Αμάν κύριε! Τα λυκειάκια τα αγαπάτε! Σε μας όλο φωνάζετε!" δίκαιο, ίσως, παράπονο γυμνασιόπαιδου.

Το αποκορύφωμα, μου λένε στο Β1: "Κύριε, πιο ωραία ήταν η Οδύσσεια." Και απαντώ: "Αυτό θα μου το πείτε μετά το διάλογο Έκτορα-Ανδρομάχης". Και χάνομαι στις αναμνήσεις...

Νίκος Καρούζος

Η έναστρη φωτεινότητα

Ο άνθρωπος που εισόρμησε πια στην απώτερη θλίψη
με δίχως έστω ένα τριαντάφυλλο
μ' εκείνα τ' ακατέργαστα στην ώχρα μεινεσμένα μάτια
στο μισοσκέπαστο ερημόκκλησο σέρνοντας
τη μεγάλη ανάπηρη σιωπή στο καροτσάκι της ομιλίας
ανέκαθεν ήξερε την άσωστη κατάσταση-: πως είμαστε
καθημαγμένοι ερασιτέχνες του Πραγματικού
μ' ένα μυστήριο που βεβηλώνει τη διάνοια διχάζοντας
πριν η δορά της θάλασσας σηκώσει το ανάστημα του Άδη.

Πολύκρουνη η θύελλα σπάζει τα ματογυάλια της κι ο μέγας
τρόμος αδράχνει τα μελλούμενα
σχηματίζοντας αποστήματα στη μνήμη.
Κατάχαμα της ασίγαστης σιγής ένα κινούμενο κειμήλιο-σκουλήκι.

Η ζωή που μικραίνει: η μεγάλη αλήθεια.
Στον οπού πιάνει το τσαπί γίνεται τσάπισμα
στον οπού πίνει το νερό γίνεται πιόμα.
Έρχεται έαρ αειπάρθενο προφέροντας αρώματα
κρατεί μια κατάμαυρη λεπτότατη κλωστή

στα ύπαιθρα της νύχτας
το σημείο του γκιώνη που είν' άγνωστο πέρα...

Βοηθήματα online!

Τα πράγματα αλλάζουν. Το διαδίκτυο ωθεί αυτές τις αλλαγές σε πολλούς τομείς.
Μικρή συμβολή στον αγώνα των πιο σκληρά εργαζόμενων ατόμων: των μαθητών.

http://www.livanisatschool.gr/ online βοηθήματα για όλες τις τάξεις και όλα τα μαθήματα δωρεάν.

http://www.pi-schools.gr/ αλήθεια ξέρετε πως εκτός από τα online σχολικά βιβλία υπάρχουν και τα "Βιβλία του Καθηγητή" που συμβουλευόμαστε οι "σοφοί..." της τάξης;

http://www.stoa.org/sol/ Suda On Line: Byzantine Lexicography. Ένα από τα πιο σημαντικά λεξικά της ελληνικής online

http://sdict.com/cgi-bin/sdict.cgi/browse?dicname=ilhs_mel.dct&letter=&word=&offset=&

Ερμηνευτικό Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής και όχι μόνο.

http://www.online-literature.com/ Όρεξη να έχετε να διαβάζετε... (αλήθεια πώς θα φαινόταν στο βιολόγο σας ένα αυθεντικό απόσπασμα από το έργο του Charles Darwin, The Origin of Species σε μια εργασία;) Ο κατάλογος συγγραφέων και έργων εντυπωσιακός!

Επιφυλάσσομαι για περισσότερα και περιμένω και τα δικά σας ευρήματα.

Η γνώση πρέπει να διαδίδεται.

Καλή και γόνιμη σχολική χρονιά!

Wake me up when September ends....

"Summer has come and passed

The innocent can never last

wake me up when september ends..."

Μετά από μακρά διαδικτυακή αποτοξίνωση, νά' μαστε πάλι...

Αν και ξορκίζω το "κακό" από τις 25 Αυγούστου σέρνοντας τα βήματά μου στους διαδρόμους και στα γραφεία του "χειμώνα", για ένα μόνο είμαι σίγουρος: το σχολείο είναι το πιο κρύο κτίριο, όταν είναι άδειο από παιδιά. Προγράμματα, ενημερώσεις, ύλη, σχεδιασμοί και ένα σωρό άλλες ασκήσεις επί χάρτου είναι κούφια χωρίς την ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας, τη διδασκαλία.

Και πάνω που πήγα να χαρώ (αύριο το απόγευμα θα γεμίσει πάλι...), "... Για ρίξε μια ματιά στα τμήματα της Α' Λυκείου, να μας πεις..."
Τα παιδιά μου, κι ανάμεσά τους τα πιο δικά μου, σε τμήματα - εξαιρετικά, όσο κι αυτά που τα αποτελούν - μόνο που... πουθενά στους διδάσκοντες εγώ... Μα το ήξερα, κι όμως πάλι η ίδια πίκρα, ανακατεμένη με γλύκα που μεγάλωσαν τόσο όμορφα! Ο "μικρός" άνθρωπος δεν άντεξε κι είπε στη συνάδελφο-μαμά ενός από αυτά: "Στεναχωριέμαι πολύ που μεγάλωσαν!" Άκου τι είπε στη μάνα το άτομο...
Πάλι από την αρχή: συνεχίζω το Α1 που έγινε Β1. Έτσι είναι....
- Όχι δεν είναι έτσι! Δεν είναι όλες οι χρονιές ίδιες. Δεν είναι ίδια η σχέση που αναπτύσσεται. Κάποιες συγκυρίες είναι μοναδικές και ανεπανάληπτες.
Προγραμμάτιζα την Ιλιάδα. Στάθηκα στο διάλογο Έκτορα-Ανδρομάχης. Πώς θα το ξανακάνω αυτό; Πώς να φτάσω σε εκείνες τις μαγικές στιγμές στο "1" μου; Όχι! Δεν επαναλαμβάνεται η ιστορία. Δεν είναι παρά μια στιγμή στο διηνεκές η εκπαιδευτική πληρότητα. Να είσαστε καλά που μου την προσφέρατε!

Καλή Χρονιά σε όλους!

Boycott SHELL & BP

ΜΗΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΒΕΝΖΙΝΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΟ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ - SHELL KAI ΒΡ -.

Ούτε σταγόνα καυσίμου από αυτές τις δύο κερδοσκοπικές εταιρείες καυσίμων. Μόνο έτσι θα αναγκαστούν να ρίξουν τις τιμές στα καύσιμα. Αλλιώς ας ετοιμαστούμε για 2 ευρώ το λίτρο.

ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

-----------------------------------------------------

Το γνωστό σύστημα για να κατέβει η τιμή της βενζίνης φτάνει να το κάνουμε όλοι.

Ας το κάνουμε έτσι και αλλιώς δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα.

Έστω κι αν δεν έχετε αυτοκίνητο μπορείτε να αποστείλετε το μήνυμα αυτό
σε φίλους σας διότι αφορά σε ένα έξυπνο πόλεμο κατά των εταιρειών πετρελαίου.

Λένε ότι οι τιμές της βενζίνης θα ξεπεράσουν σύντομα το 1,5 Ευρό το λίτρο!

θέλετε να κατεβούν οι τιμές? Πρέπει να αντιδράσουμε από κοινού.

Η ιδέα είναι απλή και πολύ πιο αποδοτική από αυτή, που
μας ζητούν να μην αγοράζουμε βενζίνη κάποιες μέρες. Τον τελευταίο Απρίλιο
ή Μάιο οι εταιρείες πετρελαίου "γέλασαν" με αυτά τα διαβήματα γιατί
ήξεραν ότι δε θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε για
πολύ αυτή την τακτική. Θα ήταν μεγαλύτερη η ζημία , σ' εμάς παρά σε
αυτές.


'Ομως η ακόλουθη πρόταση θα μπορούσε να επαληθευτεί αν την ακολουθούσαμε
με συνέπεια. Ενωθείτε μαζί μας! Οι εταιρείες πετρελαίου της ΟPEP μας έχουν
πει ότι η τιμή που μας έχουν ορίσει είναι και η καλύτερη ( 58,9 λεπτά το
λίτρο ). Εμείς θα αντιδράσουμε αποδεικνύοντας ότι οι αγοραστές είναι
αυτοί που ελέγχουν την αγορά. Βλέποντας καθημερινά την τιμή της βενζίνης
πρέπει να αντιδράσουμε.

Ο μόνος τρόπος για να δούμε την τιμή να κατεβαίνει είναι να
χτυπήσουμε το πορτοφόλι αυτών των εταιρειών, αρνούμενοι να αγοράσουμε τη
βενζίνη τους και χωρίς ΕΜΕΙΣ να είμαστε οι χαμένοι. Άρα αφού
χρειαζόμαστε τα αυτοκίνητα μας, δε μπορούμε να κάνουμε απεργία

στην αγορά βενζίνης. Μπορούμε όμως να δώσουμε ένα << ΧΤΥΠΗΜΑ>>

στην αγορά της βενζίνης δηλ. να αντιδράσουμε στον πόλεμο των τιμών .

Ιδού η πρόταση:

ΜΗΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΒΕΝΖΙΝΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΟ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

- SHELL KAI ΒΡ -.

Εάν δεν πουλήσουν βενζίνη θα υποχρεωθούν να μειώσουν την τιμή της.
Εάν συμβεί αυτό, οι άλλες εταιρείες θα αναγκαστούν να τις
ακολουθήσουν.
Για να προκληθεί ένα τέτοιο "χτύπημα", θα πρέπει να
εξασφαλίσουμε τη συνεργασία εκατομμυρίων πελατών της SHELL και της ΒΡ.
Το διαδίκτυο μας δίνει τη δυνατότητα να το πετύχουμε.



***Η μετάφραση έγινε από γαλλικό κείμενο.
*****************************************************

No War For Shell, No Blood For Shell, No Fish For Fuel,
Boycott Shell and BP!

This is a short note aiming at hundreds of millions of eyes and ears. It can work if people start believing in their power over the Big Ones and decide to use it. It will only work if we all fight together. It won't be a hard battle for our convenience and it can bring about lower prices in fuel!
The thought is simple. Who determines fuel prices and gambles with their rising? The greatest fuel companies on earth. BP and Shell, which are now merged into one single mega-company, are the ones responsible for the current economic crisis. What can we do to stop them? Boycott them. Do not buy fuel from BP or Shell. Do not indulge in their infinitesimal bonus-offers and bonding club-cards. Opt for minor fuel-companies. Once their sells go down, they'll be forced to lower their prices. And once the Big Ones lower the prices, minor companies will be forced to do the same.
Email this message, spread the word, urge people to join the rest of us in this boycott. Let's keep it for as long as it takes. Balance and stability can come back, and they will!
**************************************
Αυτό είναι ένα σύντομο μήνυμα με στόχο εκατοντάδες εκατομμύρια αυτιά και μάτια. Μπορεί να έχει αποτέλεσμα αν αρχίσουμε να πιστεύουμε στη δύναμή μας έναντι των Μεγάλων και αποφασίσουμε επιτέλους να τη χρησιμοποιήσουμε. Θα έχει αποτέλεσμα εφόσον όλοι συνεργαστούμε. Δε θα είναι δύσκολη η μάχη για την άνεσή μας, ενώ μπορεί τελικά να συμβάλλει στη διάθεση φθηνότερων καυσίμων.
Η σκέψη είναι απλή. Ποιος αποφασίζει τις τιμές στα καύσιμα και κερδοσκοπεί με το ανέβασμά τους; Οι μεγαλύτερες πετρελαιοβιομηχανίες του κόσμου, η ΒΡ και η Shell, οι οποίες πλέον έχουν συγχωνευτεί σε μια μεγα-βιομηχανία, ευθύνονται για τη σημερινή οικονομική κρίση. Τι μπορούμε να κάνουμε για να τις σταματήσουμε; Να τις μποϊκοτάρουμε. Μην αγοράζετε καύσιμα από την ΒΡ και τη Shell. Μην υποκύπτετε στα μηδαμινά (έως γελοία) μπόνους τους και στις δεσμευτικές τους κάρτες μέλους. Προτιμήστε μικρότερες πετρελαιοβιομηχανίες. Μόλις πέσουν οι πωλήσεις τους, θα αναγκαστούν να μειώσουν τις τιμές. Και μόλις οι Μεγάλοι μειώσουν τις τιμές, οι μικρότερες βιομηχανίες θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν.
Στείλτε αυτό το μήνυμα με email, μεταδώστε το με όποιον τρόπο μπορείτε, ενθαρρύνετε όσους γνωρίζετε να ενωθούν μαζί μας σ' αυτό το μποϊκοτάζ. Ας το κρατήσουμε όσο χρειάζεται. Η σταθερότητα κι η ισορροπία μπορούν να επανέλθουν, και θα επανέλθουν!

Twilight (2)

Αν θέλετε σε ψηφιακή μορφή - για λόγους επιστημονικούς ή εκπαιδευτικούς... - την τριλογία της Μeyer (in english), αφήστε ηλεκτρονική διεύθυνση και συνθηματικό μέλους (...)

Γιατί και το notebook πάει παραλία...

ΥΓ. Αν και η ιδέα ήταν να αναρτώνται εδώ ψηφιακά βιβλία, καλό είναι να σεβόμαστε τα πνευματικά δικαώματα και να γίνεται πιο "προσωπικά" η αποστολή. Άλλωστε δεν υπάρχει ούτε υποψία κέρδους.

Δείγμα:

When the bell rang, a nasal buzzing sound, a gangly boy with skin problems and hair black as an oil slick leaned across the aisle to talk to me. "You're Isabella Swan, aren't you?" He looked like the overly helpful, chess club type. "Bella," I corrected. Everyone within a three-seat radius turned to look at me. "Where's your next class?" he asked. I had to check in my bag." Um, Government, with Jefferson, in building six." There was nowhere to look without meeting curious eyes. "I'm headed toward building four, I could show you the way…"Definitely over-helpful. "I'm Eric," he added. I smiled tentatively. "Thanks." We got our jackets and headed out into the rain, which had picked up. I could have sworn several people behind us were walking close enough to eavesdrop. I hoped I wasn't getting paranoid. "So, this is a lot different than Phoenix, huh?" he asked. "Very." "It doesn't rain much there, does it?" "Three or four times a year." "Wow, what must that be like?" he wondered. "Sunny," I told him. "You don't look very tan." "My mother is part albino." He studied my face apprehensively, and I sighed. It looked like clouds and a sense of humor didn't mix. A few months of this and I'd forget how to use sarcasm.

Twilight - Meyer Stephenie

"Για τρία πράγματα ήμουν απολύτως σίγουρη.
Πρώτον, ο Έντουαρντ ήταν βρικόλακας.
Δεύτερον, υπήρχε ένα κομμάτι του εαυτού του –και δεν ήξερα πόσο μπορεί να υπερίσχυε αυτό το κομμάτι– που διψούσε για το αίμα μου.
Και τρίτον, ήμουν ανεπιφύλακτα και αμετάκλητα ερωτευμένη μαζί του."

ΛΥΚΟΦΩΣ

Συγγραφέας: Meyer, Stephenie
Εκδοτικός Οίκος: ΠΛΑΤΥΠΟΥΣ
Έτος έκδοσης: 03/2008
Σελίδες: 531


Σύντομη περιγραφή
Η Μπέλλα μετακομίζει στο Φορκς, μια μικρή, μόνιμα βροχερή πόλη πιστεύοντας ότι την περιμένει η πιο βαρετή περίοδος της ζωής της. Όμως από τη στιγμή που θα γνωρίσει τον αινιγματικό Έντουαρντ, η ζωή της θα πάρει μια συναρπαστική και τρομακτική στροφή. Ο Έντουαρντ, που είναι βρικόλακας, είχε καταφέρει μέχρι σήμερα να διατηρεί την πραγματική του ταυτότητα μυστική στη μικρή κοινότητα του Φορκς. Όμως τώρα πια κανείς δεν είναι ασφαλής, και περισσότερο απ' όλους η Μπέλλα. Το ζευγάρι θα βρεθεί να ισορροπεί επικίνδυνα στην κόψη του ξυραφιού ανάμεσα στην επιθυμία και τον κίνδυνο.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-==-=-=-=-=-=-=-=-=

Έπαινοι για το Twilight:

Λίστα Editor’s Choice των New York Times

Λίστα Publisher’s Weekly “Καλύτερα Βιβλία της Χρονιάς” (2005)

Λίστα Amazon “Καλύτερο Βιβλίο της Δεκαετίας... Ως Τώρα”

Teen People “Hot List”

Αμερικάνικος Σύλλογος Βιβλιοθηκών Λίστες “Top Ten βιβλία για Νεαρούς Ενήλικες” και“Top Ten βιβλία για Απρόθυμους Αναγνώστες”

Με την ώθηση που του δίνουν το σασπένς και το στοιχείο του ρομαντισμού, οι αναγνώστες θα γυρίζουν σαν τρελοί τις σελίδες του σαγηνευτικού ντεμπούτου της Stephenie Meyer. Publisher’s Weekly (starred review)

Το στοιχείο-κινδύνου εκτινάσσεται καθώς ο ενθουσιασμός του μυστικού έρωτα μεταμορφώνεται σε έναν τρομακτικό αγώνα ζωής και θανάτου.Ρεαλιστικό, επιδέξιο, περιεκτικό, οι αναγνώστες θα πέθαιναν να χώσουν τα δόντια τους στο Twilight.Library Journal (starred review)

USA TODAY Ιστορία με βρικόλακες δαγκώνει τον “Πότερ”
Έκλειψη του Χάρι: Οι βρικόλακες της Stephenie Meyer ρίχνουν από τη Νο. 1 θέση τους μάγους της J.K. Rowling.Κάνε πέρα Χάρι Πότερ.Τρεις μόλις βδομάδες μετά την κυκλοφορία του στις 21 Ιουλίου, το Harry Potter and the Deathly Hallows, το τελευταίο βιβλίο της σειράς της J.K. Rowling, έχει εκτοπιστεί από την κορυφαία θέση στη λίστα των μπεστ-σέλερ βιβλίων από ένα άλλο βιβλίο φανταστικής λογοτεχνίας.
Το τρίτο βιβλίο (Eclipse) της σειράς Twilight για μια κοπέλα που το αγόρι της είναι βρικόλακας, μπήκε στη λίστα κατευθείαν στη Νο. 1 θέση ρίχνοντας τον Harry στη θέση Νο. 2.
Το βιβλίο πούλησε 250,000 αντίτυπα στην πρώτη βδομάδα κυκλοφορίας του. Μετά από μια πρώτη έκδοση 1 εκατομμυρίου αντιτύπων, η εκδοτική εταιρεία Little, Brown επιστρέφει διαρκώς στο τυπογραφείο για ανατυπώσεις.
Και η προσωπική ιστορία της Stephenie Meyer σχεδόν συναγωνίζεται αυτήν της Rowling η οποία ήταν άνεργη, χωρισμένη και μητέρα όταν τελείωσε τη συγγραφή του πρώτου Potter, έχοντας οραματιστεί το νεαρό μάγο σε μια σιδηροδρομική διαδρομή.
Πριν από τέσσερα χρόνια, η Stephenie Meyer ήταν μια μαμά που έμενε στο σπίτι με τα τρία μικρά παιδιά της χωρίς κανένα σχέδιο να γράψει βιβλίο. Όμως μετά από ένα όνειρο για μια κοπέλα που συζητούσε με ένα γοητευτικό νεαρό βρικόλακα: «Άρχισα να το γράφω για να μην το ξεχάσω».
«Ήταν μια γλυκιά, κάπως τρυφερή στιγμή» περιγράφει η Meyer. «Όμως υπήρχε και μια σκοτεινή πλευρά γιατί συγχρόνως παραδεχόταν πόσο ήθελε να τη σκοτώσει από την πρώτη στιγμή που τη συνάντησε».
Συνέχισε να γράφει μη έχοντας πει τίποτα σε κανέναν εκτός από την αδερφή της, η οποία την παρότρυνε να προσπαθήσει να το πουλήσει.
Σε μια από εκείνες τις σπάνιες ιστορίες επιτυχίας που εμπνέουν όλους τους άνεργους συγγραφείς, η Meyer βρήκε ατζέντη στο Ίντερνετ και υπέγραψε συμβόλαιο. Εκείνες οι πρώτες δέκα σελίδες του ονείρου έγιναν το κεφάλαιο 13 του πρώτου βιβλίου της σειράς, Twilight, όταν τελικά εκδόθηκε το 2005.

ABC NEWS Η “Έκλειψη” του Χάρι Πότερ;
Περιπέτεια Φανταστικής Λογοτεχνίας ξεπερνάει τον Πότερ στη λίστα των Μπεστ-Σέλερ
Τώρα που ο Χάρι Πότερ κρεμάει το σκουπόξυλό του μια νέα περιπέτεια φανταστικής λογοτεχνίας έχει καθηλώσεις τους νεαρούς αναγνώστες.
«Είναι απίστευτο», λέει η 33χρονη Meyer, η οποία όπου εμφανίζεται για να υπογράψει αντίτυπα των βιβλίων της τραβάει χιλιάδες ξετρελαμένους φαν. «Εγώ δεν περίμενα ούτε να εκδοθούν τα βιβλία. Όταν τα πρωτοέδειξα το μόνο που σκεφτόμουν ήταν: Θα με κοροϊδεύουν».
Το Eclipse είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς Twilight που αφηγείται τις περιπέτειες του κυνηγημένου ζευγαριού Έντουαρντ και Μπέλλα. Η Μπέλλα είναι μια γλυκιά και έξυπνη νεαρή κοπέλα. Ο Έντουαρντ είναι ένας βρικόλακας. Ρίξε μερικούς λυκανθρώπους, μερικές θανάσιμα επικίνδυνες εμπειρίες και τη σκληρή πολιτική σκηνή του γυμνασίου και το αποτέλεσμα είναι συγγραφικό χρυσάφι.
Τα θέματα της Meyer είναι σίγουρα σκοτεινά, όμως λέει πως τα βιβλία της είναι για τη ζωή, όχι για το θάνατο –για την αγάπη όχι για το πάθος.
Μάλιστα είναι Μορμόνα και όπως περιγράφει η ίδια τον εαυτό της είναι μάλλον «κότα», αφού φοβάται να παρακολουθήσει ανατριχιαστικές ταινίες με βρικόλακες, ακόμα και να διαβάσει τον Δράκουλα του Μπραμ Στόκερ.
«Τα βιβλία μου είναι απολύτως κατάλληλα και για δειλούς. Ακόμα κι αν φοβάστε πάλι μπορείτε να τα διαβάσετε», δηλώνει.
Η Meyer έχει ήδη πουλήσει περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα από τα τρία πρώτα βιβλία της και γράφει τουλάχιστον ακόμα δύο συνέχειες. Η ίδια προσπαθεί να υποβαθμίσει τις ολοφάνερες συγκρίσεις με τον Χάρι Πότερ. «Δε νομίζω πως ο Χάρι Πότερ θα πρέπει να αισθάνεται πως απειλείται». Ωστόσο, αυτή η ασυνήθιστη ιστορία αγάπης έχει κάνει πολλούς αναγνώστες να ρωτάνε: «Ποιος Χάρι;»

CHICAGO SUN-TIMES
Φαίνεται πως ο Χάρι πρέπει να κάνει χώρο για τον Έντουαρντ και την Μπέλλα.
150,000 αντίτυπα του βιβλίου της Stephenie Meyer, Eclipse, άρπαξαν την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του, την 7η Αυγούστου, οι αναγνώστες δείχνοντας πως μάλλον έχουν βρει κάτι να αντικαταστήσει την μόλις πρόσφατα ολοκληρωμένη σειρά Harry Potter. Το μυθιστόρημα που απευθύνεται σε νεαρούς ενήλικες είναι το τρίτο στη σειρά για έναν τζέντλεμαν βρικόλακα και την κοπέλα που τον αγαπάει.
«Το περιμέναμε ότι το βιβλίο θα είχε μεγάλη απήχηση, αλλά έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες μας» δήλωσε ο Steve Riggio, γενικός διευθυντής της μεγαλύτερης αλυσίδας λιανικής πώλησης βιβλίου (Barnes & Noble) στις ΗΠΑ. «Σαν βιβλιοπώλες είμαστε κατενθουσιασμένοι».

Los Angeles Times
Φαινομενικές πωλήσεις γνωρίζει η Stephenie Meyer με τα βιβλία της Twilight (2005), New Moon (2006) και Eclipse που κυκλοφόρησε φέτος τον Αύγουστο και ανέβηκε στη Νο 1 θέση της λίστας μπεστ-σέλερ της USA Today.
Πολλοί μιλάνε για τον διάδοχο του Harry Potter αφού και αυτή η σειρά ξεκίνησε κάνοντας δειλά επιτυχία με το πρώτο βιβλίο και φτάνοντας στα όρια του φαινομένου με το τρίτο βιβλίο, με πάρτι για την κυκλοφορία του, με ντυμένους με στολές πιστούς και εμπάργκο στην πρόωρη κυκλοφορία αντιτύπων.

Toto - I won't hold you back

If I had another chance tonight

I'd try to tell you that the things we had were right

Time can't erase the love we shared

But it gives me time to realize just how much you cared



Now you're gone, I'm really not the same

I guess I have myself to blame

Time cant erase the things we said

But it gives me time to realize that you're the one instead



You know I won't hold you back now,

the love we had just cant be found

You know I cant hold you back now



Now that I'm alone it gives me time

To think about the years that you were mine

Time can't erase the love we shared

But it gives me time to realize just how much you cared



You know I won't hold you back now,

The love we had just can't be found

Listen to me baby

You know I can't hold you back now

Until June...

Oehhh-oehhhh-ooehhh

Oh, when you were young

Did you ever love someone

So much you couldn’t bare the thought of losing them

Well I remember the sleepless nights

When I’d lie awake

If only I could tell you how I feel

Oehhh-oehhhh-ooehhh

Sleepless at night

Oehhh-oehhhh-ooehhh

Well I remember the sleeplessnights

Oehhhh-oehhh-ooehhh

Sleepless at night

Well I would walk around the earth

To have another chance with you

Spend the evening, paining thoughts of all you do

Well I remember the sleeplesnights

When I’d lie awake

If only I could tell you how I feel

Oehhh-oehhhh-ooehhh

Sleepless at night

Oehhh-oehhhh-ooehhh

Well I remember the sleeplessnights

Oehhhh-oehhh-ooehhh

Sleepless at night

Sleepless at night

Have you ever loved someone?

Hard to find

Have you ever loved someone?

Could you ever love someone?

OhnooooOehhh-oehhhh-ooehhh

Well I remember the sleeplesnights

When I’d lie awake

Fix me I’m on my own

Well I remember the sleeplesnights

When I’d lie awake

Fix me I’m on my own

Well I remember the sleeplesnights

When I’d lie awake

Fix me I’m on my own

Well I remember the sleeplesnights

When I’d lie awake

If only I could tell you how i feel

Just hold me

Η αρχή και το... τέλος...

Πριν το τέλος

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

Μουσική: Lucio Battisti

Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Το τρενάκι γυρνούσε φωτισμένο και αχνό στον αέρα

κάτω η θάλασσα μ' ένα καράβι το φεγγάρι πιο πέρα

σε θυμάμαι συχνά που φορούσες ένα άσπρο φουστάνι

σε κρατούσα απ' το χέρι ότι ζούμε μου λες δε μου φτάνει

Στα τραγούδια που λέγαμε οι δυο μας οι φωνές χαμηλώσαν

χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά την προδώσαν

μια φορά μού 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι

πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη

Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω
κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά
σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι
στο ρυθμό σου που καίει ακόμα
αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά
κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία
κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία
Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

Σιδερένια η σκάλα και μού 'λεγες θα μείνουμε λίγοι

πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει

Μηχανές ξεχασμένες κι αδέσποτες στο δρόμου τη σκόνη

Σκέψου να ΄ταν το πάτωμα ασπρόμαυρο και να 'σου το πιόνι

Μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι

πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη

Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω
κάθε νύχτα που περνάει γυρίζω ξανά
σκοτάδι γίνομαι και παραδίνομαι
στο ρυθμό σου που καίει ακόμα
αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά
κάθε νύχτα που περνάει σαν ταινία
κι ό,τι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο την πλατεία
Κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
Κι όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω

Παύλος Νιρβάνας: πώς τράβηξε μια μοναδική φωτογραφία τον Παπαδιαμάντη

[...Είχα διηγηθεί άλλοτε την ανησυχία του αυτή, όταν πήγα, κλέφτικα, με χίλιες προφάσεις, να τον φωτογραφίσω απάνω στο καφενεδάκι της Δεξαμενής. Δεν υπήρχε ως τότε φωτογραφία του Παπαδιαμάντη. Και συλλογιζόμουν ότι απ' τη μια μέρα στην άλλη μπορούσε να πεθάνει ο μεγάλος Σκιαθίτης, και μαζί του να σβύσει για πάντα η οσία μορφή του. Και πότε αυτό; Σε μια εποχή που δεν υπάρχει ασημότητα που να μην έχει λάβει τις τιμές του φωτογραφικού φακού. Και πώς θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μια τέτοια παράλειψη της γενεάς μας σ' εκείνους που θα 'ρθουν κατόπι μας να συνεχίσουν το θαυμασμό μας για τον απαράμιλλο λυρικό ψυχογράφο των καλών και των ταπεινών και τον αγνότατο ποιητή των νησιώτικων γιαλών; Αλλά ό αγνός αυτός χριστιανός, με τη ψυχή του αναχωρητή, δεν εννοούσε, με κανένα τρόπο, να επιτρέψει στον εαυτό του μια τέτοια ειδωλολατρική ματαιότητα. "Ου ποιήσεις σε αυτώ είδωλον ουδέ παντός ομοίωμα" ήταν η άρνηση του και η απολογία του. Αποφάσισα όμως να πάρω την αμαρτία του στο λαιμό μου. Ο Θεός και η μακαρία ψυχή του ας μου συγχωρέσουν το κρίμα μου. Ένας από τους ωραιότερους τίτλους που αναγνωρίζω στη ζωή μου, είναι ότι παρέδωκα στους μεταγενέστερους τη μορφή του Παπαδιαμάντη.
Με τί δόλια και αμαρτωλά μέσα επραγματοποίησα τον άθλο μου αυτό, το διηγήθηκα, όπως είπα, αλλού. Εκείνο που μου θυμίζουν ζωηρότερα τώρα οι ευλαβητικές γιορτές της Σκιάθου, είναι η ανησυχία του τη στιγμή που τον αποτράβηξα ως την προσήλια γωνίτσα του μικρού καφενείου, για να ποζάρει μπροστά στον φακό μου. Να "ποζάρει" είναι ένας λεκτικός τρόπος. Είχε πάρει μόνος του τη φυσική του στάση απάνω σε μια πρόστυχη καρέκλα, με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, με το κεφάλι σκυφτό, με τα μάτια χαμηλωμένα, στάση βυζαντινού αγίου, σαν ξεσηκωμένη από κάποιο καπνισμένο παλιό τέμπλο ερημοκλησιού του νησιού του. Αυτή δεν ήταν στάση για μια πεζή φωτογραφία. Ήταν μια καλλιτεχνική σύνθεση, και θα μπορούσε να είναι ένα έργο του Πανσελήνου ή του Θεοτοκοπούλου. Αμφιβάλλω αν φωτογραφικός φακός έλαβε ποτέ μια τέτοια ευτυχία.
Αλλά ό Αλέξανδρος ήταν βιαστικός να τελειώνουμε. Γιατί; Μου το ψιθύρισε, ανήσυχα στο αυτί, και ήταν η πρώτη φορά που τον είχα ακούσει - ούτε φαντάζομαι πως θα τον άκουσε ποτέ κανένας άλλος - να μιλεί γαλλικά:
"Nous excitons la curiosite du public".
Ακούσατε; Ερεθίζαμε την περιέργεια του... Κοινού! Ποιου Κοινού; Δεν ήταν εκεί κοντά μας παρά ένα κοιμισμένο γκαρσόνι του καφενείου, ένας γεροντάκος πού λιαζότανε στην άλλη γωνία του μαγαζιού, καί δυο λουστράκια που παίζανε παράμερα. Αυτό ήταν το Κοινό, πού ανησυχούσε τον Παπαδιαμάντη η "περιέργεια" του. Κι' αυτή ήταν η διαπόμπευση του, που βιαζότανε να της δώσει ένα τέλος,
Η φιλία ενίκησε το ζορμπαλίκι... μου είπε -αντιγράφω τα ίδια του τα λόγια - στο τέλος του μαρτυρίου του.
Μήπως δεν ήταν, στ' αλήθεια, μια πραγματική θυσία που είχε κάνει στη φιλία μου; Μια θυσία της αγιότητάς του στην ειδωλολατρική ματαιότητα των εγκόσμιων.
Και συλλογίζομαι τώρα τις εκατοντάδες των Γάλλων προσκυνητών της εταιρείας Μπυντέ, και των δικών μας του "Οδοιπορικού Συνδέσμου" , που πέρασαν το κατώφλι του ταπεινού του ερημητηρίου, όπου πλανάται τώρα η σκιά του στα γνώριμα καί αγαπητά της κατατόπια της ζωής του και της εργασίας του. Συλλογίζομαι την παράταξη των ναυτικών αγημάτων, που παρουσίασαν όπλα μπροστά στο μνημείο του. Συλλογίζομαι τις στολές, τα ξίφη, τις χρυσές επωμίδες που έλαμπαν κάτω από τον ήλιο του νησιού του, για τη δόξα του. Συλλογίζομαι τους λόγους των επισήμων, τους εθνικούς ύμνους, τα στεφάνια της δάφνης, τις πανηγυρικές κωδωνοκρουσίες, που έπλεξαν με ήχους και χρωματα το εγκώμιο του. Συλλογίζομαι όλα αυτό το δοξαστικό πανηγύρι, και η σκέψη μου πετάει στο «Κοινόν» του ερημικού καφενείου της Δεξαμενής "ένα γκαρσόνι, ένας γεροντάκος, δυο λουστράκια" που ανησυχούσε, τη μακρυνή εκείνη μέρα ο μακαρίτης μήπως "ερεθίση την περιέργεια των". Τι ανησυχία θα είχε νοιώσει τώρα, στα βάθη του ταπεινού τάφου όπου "αναπαύεται εν Χριστώ" ο χριστιανός ποιητής των ταπεινών, από το δοξαστικό αυτό θόρυβο; Καί πόσο θα βιαζότανε πάλι να τελειώσει; Αν σάλεψαν, από μυστικές αύρες, αυτή τη στιγμή, τα κυπαρίσσια του τάφου του, ένας στεναγμός θα βγήκε από το θρόισμα τους. Ένας ήχος, που θα ξαναψιθύριζε τα παλιά του εκείνα ανήσυχα και τόσο συμπαθητικά λόγια, σε μία γλώσσα που την εννοούσαν τώρα, γιατί ήταν δική τους , οι ευλαβητικοί προσκυνητές του της γαλλικής γης:
" Nous excitons la curiosite du public". ]

περιοδικό "Νέα Εστία"

Παύλος Νιρβάνας